3/6/2007 - "herkes gibi olmak"
İlhan İrem'in İşte Hayat diye bir şarkısı var...İçinizde şarkıyı bilenler vardır mutlaka...Dün Arkadaşlarımla buluşmak için taksime giderken korkunç bir trafik vardı...Redbullun sponsorluğunu yaptığı şu gösteri sebebiyle...ilk başta çok uyuz oldum duruma...çünkü taksime tam 1 saatte gidebildim...yalnız köprüdeyken trafikte kalınca tabii gösterinin bir kısmını izlemiş oldum...hehhehe kendimi inip izlememek için zor tuttum...zaten yarım saat kadar gecikmiştim ki beklemek ve bekletmekten hiç haz etmem...
şimdi bunca muhabbetle İşte Hayat parçasının ilişkisini soracaksınız...Laf lafı açıor durumu oldu arada anlattıklarım gereksiz bilgilerdir...yol kısa ve fekat tarfik çok olunca ben de sıkılmamak için kendimi müziğe verdim...bahsettiğim şarkıyı çok ii bilmeme rağmen bi söz dikkatimi dün ilk kez çekti..."bence artık herkes gibisin"...bence parçanın muhatabını en incitecek söz budur...herkes gibi olmak...sıradanlaşmak...bu da aklıma şunu getiriyor...aslında birini severken sevdiğimiz şey sadece o kişi değil...ondaki özel oluş durumumuz...farklı oluşumuz...onun bizi diğerlerinden ayırt edebilme özelliğini sevioruz...tabi bu içsel bencilliklerini çok da su yüzüne çıkaramayanların pek de farkında olacağı bişi diil...ama bence öyle...aslında benlik duygumuz yani egomuz kimse için "herkes gibi" olmayı istemez...sokaktan geçen herhangibir insan için bile "herkes gibi" olma durumu rahatsızlık oluşturur egomuzda...aslında güzellik kavramının önemi de buradan çıkıyor...herkes gibi olmamak için güzel olmak...bir sıfat kazanmak...ama herkes güzelse bu özellik ayırt edilebilir kılmaz sizi...o zaman başka birşeye ihtiyaç duyulur...peki bişi soracam...birini sevmenizin nedeni o kişi için özel olma durumunuz ise eğer bu şartlı sevgi midir? bence şartlı bir sevgidir. o takdirde karşı taraf için herkes gibi olma durumuna dönüşmeniz sizi aslında çok da fazla ilgilendirmez...üzülmezsiniz...ve bu şartlı bir sevgi olduğundan acı çekmezsiniz çünkü sevginin oluşmasını sağlayan durum ortadan kalkmıştır. "diğer değişkenler sabitken herkes gibi olma durumuna dönmeniz"...peki egonuz????
ailelerimizi olan sevgimiz neden bitmez...biyolojik bağlılıkla ilgisi olmadığı kesin...onlar için hiç bir zaman değişmeyecek ve bizi diğer herkesten onların gözünde ayırt edecek bir sıfatımız olması...bu sebeple aile sevgisinde egolardan söz etmek gereksiz olur...buarada aklıma şimdi geldi...Cem Karaca'nın da bir şarkısında-ki sözler aslında Nazım Hikmet'indir-
bence artık sen de herkes gibisin
gönlümle baş başa düşündüm demin;
artık bir sihirsiz nefes gibisin.
şimdi tâ içinde bomboş kalbimin
akisleri sönen bir ses gibisin.
mâziye karışıp sevda yeminim,
bir anda unuttum seni, eminim
kalbimde kalbine yok bile kinim
bence artık sen de herkes gibisin
-sözü geçmektedir.
bu benzerlik de ayrıca dikkatimi çekti -ki ben bunu bi araştıriim-burda ayrı bir mevzu da şudur..."kalbimde kalbine yok bile kinim" herkes gibi olmanın bir şartı yani kin duygusu karşınızdakini sizin için özel kılan bir durumdur...kin ve ego birbiriyle çok ilgilidir bence. yüksek egoya sahip insanlarda kin duygusunun fazla olduğu inancında oluşumun temeli bu ikilinin birbirine yakınlığıdır.
| 
